(Uit)luisteren
Het monitoren van cliënten en patiënten in de nacht gebeurt al decennialang. Daarvoor wordt in toenemende mate technologie ingezet. Dit project volgt de innovatie binnen deze ontwikkeling door de tijd heen en onderzoekt de impact ervan op zowel cliënt als professional.
Onderdeel van:
Aanleiding
In de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking wordt steeds vaker zorgtechnologie ingezet om personeelstekorten op te vangen. Vooral in de nachtzorg lijken hiermee efficiencywinsten te worden geboekt. In hoog tempo worden verouderde technologische toepassingen vervangen door nieuwe systemen die met behulp van AI en algoritmen meerdere cliënten tegelijk kunnen monitoren. Deze ontwikkeling wordt versterkt door de huidige nieuwbouwgolf op zorgterreinen binnen de verstandelijk gehandicaptenzorg.
Tot voor kort werden telemonitoringactiviteiten uitgevoerd door nachtdiensten die vanuit een centrale post cliënten uitluisterden, soms wel 150 tegelijk. De verpleegkundige kon horen wat er in de kamers gebeurde en indien nodig via een intercom communiceren. Met de komst van nieuwe monitorsystemen verdwijnt een bijzonder beroep en een essentiële vaardigheid: het uitluisteren. Ook zien we dat de bijbehorende apparatuur vaak wordt weggegooid. Daarmee gaat uniek verpleegkundig en cultureel erfgoed verloren dat decennialang heeft bijgedragen aan de zorg en veiligheid van cliënten.
Het belang van inzicht in de impact van technologische veranderingen op verpleegkundig werk en de implicaties voor arbeidsmarkttekorten wordt breed erkend. Uit de literatuur blijkt dat het voor het slagen van dergelijke transities cruciaal is om successen en lessen uit het verleden mee te nemen. Daarom onderzoeken wij de rijke, gelaagde en complexe geschiedenis van (onderdelen van) verpleegkundig en verzorgend werk.
Aanpak
Door historische methodieken in te zetten willen we actuele knelpunten in de zorg, zoals personeelsschaarste, beter begrijpen en komen tot actionable knowledge die direct toepasbaar is in praktijk en beleid. Naast het bijdragen aan instroom en het voorkomen van uitval ondersteunt dit project ook het onderwijs via object-based learning. Hierdoor worden leeruitkomsten minder talig en kunnen (duale) zijinstromers met hun vaak stilzwijgende ervaringskennis gemakkelijker aansluiting vinden bij onderwijs, innovatie en de kennisbasis van de verpleegkunde.
Partners
Fontys Academy of the Arts en lectoraat Artistic Connective Practices
Museum voor de Verpleegkunde