Leraar Basisonderwijs - ALO

Luca deed het: twee lesbevoegdheden in vier jaar!

Luca

Alumnus Pabo-ALO

Binnen vier tot vijf jaar maar liefst twee educatieve bachelordiploma’s behalen? Sinds de Fontys-opleidingen Leraar Basisonderwijs (Pabo) en Leraar Lichamelijke Opvoeding (ALO) in september 2020 met de bi-certificering Pabo-ALO zijn gestart, is dat mogelijk. Voor Luca Geelen bijvoorbeeld. Afgelopen september haalde hij als eerste met succes deze eindstreep en is enthousiast over de mogelijkheid om twee opleidingen te combineren. “Doordat ik de kinderen zie in de gymzaal én in de klas, kan ik er ook écht meer voor ze zijn”.

Hoe ben jij in het onderwijs terecht gekomen?

“Het onderwijs heeft mij altijd getrokken. Mijn moeder, mijn opa, en mijn opa’s vader en moeder zaten ook allemaal in het onderwijs. Alleen kon ik zelf eerst geen keuze maken wat ik nu precies wilde gaan doen. De sportkant, een specifiek vak op de middelbare, óf de basisschool? Toen hoorde ik van de mogelijkheid die dit traject van Pabo-ALO bood. Daar vertelden ze over het grotere plaatje. Het verschil dat je ziet bij een kind in een vrije situatie zoals in de gymzaal, en die in de klas. Een kind dat heel slim is in de klas, kan zich heel anders gedragen in de gymzaal. En andersom natuurlijk ook. Daar werd ik door getriggerd. Door die twee kanten kan ik het kind beter begrijpen, en er écht meer voor het kind zijn, op meerdere vlakken.”

Jij zat in de allereerste lichting van deze bi-certificering, toen het als pilot startte. Hoe beviel dat?

“Het was inderdaad even zoeken hoe je de combinatie kon maken tussen de doelen die de Pabo en ALO hebben. Welke overlap is er? In de propedeuse was duidelijk waar je überhaupt de start mee kon maken. Je loopt direct twee dagen per week stage. Eén dag op de basisschool, één dag in de gymzaal. In de praktijk leer je nu eenmaal het allermeest. Kinderen die ik eerst in de gymzaal had, zag ik later weer door de schoolgangen lopen. Dat gold voor hen ook, ze kwamen dan ook heel makkelijk naar mij toe. Soms zag ik een kind dat het in de klas lastig vond om samen te werken, wat ook in de gymzaal terugkwam. Daar kon ik dan de focus op leggen. Het positieve beeld wat ik van deze studie voor ogen had, werd bewaarheid.”

Hoe krijg je dat voor elkaar?

“Dat gaat natuurlijk niet vanzelf. Je moet echt wel goed voor jezelf in kaart brengen wanneer en aan welke doelen je gaat werken. Dat was af en toe best moeilijk. Voor mij, maar ook voor medestudenten”, aldus Luca. De eerste lichting van dit traject bestond uit twee klassen van elk zo’n 22 studenten. Luca is uit zijn groep niet alleen de eerste, maar vooralsnog ook de enige die het traject heeft afgerond. “In de andere groep zijn nu zo’n zes à zeven personen over. Iedere student heeft natuurlijk zijn eigen insteek om aan deze opleiding te starten. Dat je na het behalen van twee diploma’s altijd nog kan kiezen wat je dan precies gaat doen. Of dat je na de Pabo niet nog iets extra’s hoeft te doen voor de gymbevoegdheid.”

In welke drie woorden zou je deze opleiding willen omschrijven?

“’Combineren’, ‘overlap’ en ‘mogelijkheden’. Die eerste twee lijken me duidelijk, en die hangen natuurlijk samen met alle mogelijkheden die de opleiding biedt. Niet alleen de mogelijkheden in welke combinaties je kunt maken, maar je leert op de Pabo én de ALO pedagogisch en didactisch dingen die stiekem zóveel met elkaar te maken hebben! De balans tussen Pabo en ALO is echt ‘fiftyfifty’. Dingen die je in de gymzaal integreert, die je óók in de klas kunt toepassen, en vice versa natuurlijk. Door die aanpak sta je veel sterker in je schoenen.”

Hield je nog wel iets van een privéleven over?

“Ja, maar dat vergt wél een duidelijke planning. Ik wist hoe en wat en wanneer ik iets wilde doen. Natuurlijk: ik heb echt ook wel eens in vakanties of weekenden door moeten werken. Het is wel gewoon even een dubbele studielast die je er bovenop krijgt. Maar door de elementen van de Pabo en de ALO goed voor jezelf te combineren in je leerdoelen, kun je eigenlijk heel makkelijk veel tegelijkertijd tackelen. Dat gaat je ook helpen in de praktijk. Zie je dat niet, dan ga je vastlopen. Ik heb het geluk dat ik het zelfstandig allemaal heb uit kunnen vogelen, maar het zou mij en zeker medestudenten geholpen hebben wanneer daar in de hoofdfase van de opleiding nog wat meer op gestuurd zou worden.”

Zijn er ook vooroordelen over het vak van leraar?

“Ja, die zijn er: ‘Lekker kinderen een uurtje laten spelen in een gymzaal, en dan hup de klas weer in.’ Maar het betekent zóveel meer. Je biedt kinderen inzicht in hun eigen kansen en mogelijkheden, hoe ze kunnen groeien door samenwerking. En in de klas wordt soms onderschat wat er van de leerkracht gevraagd wordt om élk kind op zijn of haar niveau te kunnen ondersteunen. In de opleiding wordt er dan ook terecht op gehamerd dat je álle kinderen in beeld moet hebben.”

Kun je een voorbeeld noemen?

“In het tweede jaar van mijn opleiding was er een meisje, die het heel lastig vond om samen te werken. Lukte iets niet, dan werd ze boos en ging ze met deuren smijten. Zowel in de klas als in de gymzaal. Vanuit de Pabo-ALO kregen we allemaal handvatten mee, hoe je de theorie kon integreren in je eigen lessen, ‘Wat zou er achter dat gedrag kunnen zitten?’ Door bijvoorbeeld bepaalde spelvormen toe te passen in de gymzaal, en extra op haar te gaan letten, ook in de klas, is zij zich wel gaan verbeteren in het samenwerken. Ze leerde beter aan te geven wat haar dwars zat, zodat anderen daar ook iets meer mee konden. Dat vond ik voor haar als kind in groep 4, 5 een hele grote stap. Zo’n kind zó te zien groeien, dat is natuurlijk heel erg mooi om te zien.”

En zo heeft niet alleen Luca zélf een grote stap gezet door binnen vier jaar twee hbo-bachelorsdiploma’s te behalen, maar zetten zijn leerlingen die stappen óók. In de klas, én de gymzaal.

Na je studie kun je hetzelfde als een pabo of ALO student in een fractie van de tijd!

Lee

Student Pabo-ALO

Lee Williams, voormalig militair, voelt zich volledig op zijn plek als eerstejaars student aan de Fontys Pabo. Door een moeilijke jeugd en de zorg voor zijn zieke vader, moest Lee zijn schoolplannen aanpassen en koos uiteindelijk voor een militaire carrière. Lesgeven tijdens zijn militaire opleiding deed hem inzien dat onderwijs zijn ware passie is. Nu haalt hij energie uit het werken met kinderen en waardeert de positieve reacties van zowel leerlingen als collega’s. Lee streeft ernaar kinderen te helpen geloven in hun eigen kunnen en hecht grote waarde aan een plezierige en ondersteunende leeromgeving. Hij ziet onderwijs als een dynamisch vakgebied waarin voortdurende persoonlijke ontwikkeling essentieel is. Lee wil zich blijven ontwikkelen en een verschil maken voor zijn leerlingen.

Lees het artikel.