Medina Schuurman

(interview afgenomen in 2006)

'Als je gericht gaat plannen, sluit je mooie kansen uit’

Een heel fijn vak. Maar ook moeilijk. Zo omschrijft Medina Schuurman, bekend als Donna uit Rozengeur & Wodka Lime, het werk dat ze doet. Acteren, schrijven, spelen. 'Het is ontzettend leuk als je werk hebt, en ontzettend kut als je niets hebt. Je bent steeds met onzekerheid bezig. Maar als ik speel ben ik het gelukkigst.'

Hoe ben je op de Academie voor Drama terecht gekomen?

'Ik deed dansexpressie in Amsterdam. Een leuke school. Daar waren twee docenten die ook in Eindhoven lesgaven. Zij zeiden tegen mij dat ik eens naar Eindhoven moest gaan. Ze hadden wel gelijk, ik betrok veel spel bij mijn dansen en vond dat ook leuk. Ik had op de middelbare school ook veel toneellessen gevolgd. Ik heb toen auditie gedaan in Eindhoven en werd aangenomen. In mijn vakantie, die direct daarna volgde, heb ik nagedacht of ik het wel zou doen, het haalde m’n hele leven overhoop. Ik woonde in Amsterdam en had daar al mijn vrienden. Wilde eigenlijk helemaal niet naar Eindhoven. Maar ik heb het toen toch gedaan. Ik voelde me daar meteen goed. En als je zo’n opleiding doet, dan is het zo dat je helemaal onderduikt in zo’n systeem. Het maakt eigenlijk niet uit in welke stad je dan zit.'

Hoe kijk je terug op de tijd op de academie?

'Ik heb er altijd een soort werkplaatsgevoel gehad. Je kon er heel erg je eigen ding doen maar je werd wel goed begeleid, op een vrije manier. En natuurlijk was het een prachtig gebouw. Er zaten veel eigenzinnige mensen, dat ben ik zelf ook denk ik. Er komen geen fabrieksmatige acteurs van de academie.'

Hoe is het je sinds je afstuderen vergaan?

'Terug in Amsterdam heb ik een moeilijke start gehad. Ik had daar geen connecties opgebouwd en moest daar mee beginnen. Ik heb er wel even last van gehad, het was moeizaam. Ik werkte in het begin bijvoorbeeld met regisseurs die niet helemaal wisten wat ze wilden. Gaf ik mijn hele ziel en zaligheid en dan werd het niks. Ik heb er toen voor gekozen bij Harry Klooster Casting te gaan werken, om aan de andere kant te kijken. Ik heb daar anderhalf jaar gewerkt en veel geleerd van camera-acteren. Het was voor mij eigenlijk een extra opleiding.'

Je bent ook een eigen castingbureau begonnen?

'Samen met een compagnon ja. Een eigen bureau, omdat ik vond dat het beter moest. Dat bureau bestaat nog steeds. Toen ik in 2001 gevraagd werd voor Rozengeur moest ik een keuze maken. Het is Rozengeur geworden.'

Een rol in een succesvolle serie, dat opent vele deuren?

'Nou, niet altijd. Een hoofdrol in een serie, dat heeft twee kanten. Aan de ene kant leren mensen je kennen en biedt het je kansen op nieuw werk, maar aan de andere kant is het ook een nadeel omdat je een echt Donnagezicht krijgt.'

Hoe is het om te werken in dit vak?

'Het is een heel fijn vak. Maar het is ook moeilijk. Het is ontzettend leuk als je werk hebt, en ontzettend kut als je niks hebt. Je bent steeds met onzekerheid bezig. Het is best eng en er is steeds die onzekerheid als je even geen werk hebt. Vroeger had ik daar erg veel last van. Maar nu heb ik besloten ook echt te gaan voor de rust, als ik even niets heb. Acteren, dat betekent voor mij me tweehonderd procent geven. Op een gegeven moment moet je dan wel rust nemen. Ik geniet dan van andere dingen, van een goed gesprek met een vriend of het opknappen van mijn huisje. Die dingen zijn ook heel belangrijk. Weet je, ik doe gewoon mijn ding en zie wel hoe het loopt. Het leven kan soms zo raar gaan ineens.'

Dromen voor de toekomst?

'Ik ben het gelukkigst als ik speel. Het zit in mijn bloed. Spelen, dan word ik echt wakker. Het maakt me niet zoveel uit of dat nu film, theater of televisie is. Juist die afwisseling maakt dat je op alle gebieden scherp blijft. Ik heb nu net de opnames voor een film afgerond, MAN. Die is ontstaan uit een idee van mijzelf en Isa Hoes (Katharina in Rozengeur & Wodka Lime). Dat was super om te doen. Ik ben nu ook weer aan het schrijven en dat is erg leuk, dat heb ik echt ontdekt. Verder lopen er een aantal hele leuke audities waarvan ik hoop dat er in ieder geval een lukt. En heel misschien ga ik later nog eens naar het buitenland, om daar iets op te zetten. Iets van een pension ofzo, waar je ook cursussen kunt doen. Ach, ik leef nu een beetje meer met de dag. Als je gericht gaat plannen sluit je misschien mooie kansen uit, en dat wil ik niet.'

Waar ben je het meest trots op tot nu toe?

'Op de film! Jaah, op MAN. Zo wil ik eigenlijk dat het leven is. Je hebt een idee, je betrekt mensen erbij, begeestigt ze. Alles komt samen, het gebeurt gewoon en verdomme, het staat er. Dat is prachtig. Een droom bijna.'