Jacq. de Brouwer

(interview afgenomen in 2006)

‘Ik zie mezelf als iemand die handig is met schetspapier en potloden’

Aan een boomrijke laan net buiten Goirle staat een witte villa. Het thuis van architecten en tekenaars, van verwachtingen en creativiteit. Binnen ontstaan woonwijken, kantoorpanden, raadszalen, botenloodsen en woontorens. Projecten die mensen raken. Omdat ze gemaakt worden met een ingetogen zorgvuldigheid. Architectenbureau Bedaux de Brouwer kent vele successen. Waardering is er van opdrachtgevers, bewoners en gebruikers en in de vorm van prijzen. Maar die prijzen, daar doe je het niet voor. Architect Jacq. de Brouwer: 'Elke keer een leeg vel, een nieuw programma, nieuwe gezichten. Dat levert een algemeen gevoel op van dat het goed gaat. Veel meer dan een eervolle prijs of nieuwe publicatie.'

Hoe was voor jou die studie op de academie?

'Terugkijkend.. een eye-opener. Ik maakte er kennis met de creatieve kant van het vak: kunst, cultuur, film. Ik had daar altijd al interesse in maar mijn ouders wilden dat ik ‘een vak ging leren’. Daarom ben ik naar de MTS en later de HTS gegaan. Ik kwam als pure technicus van de HTS, waar ik bouwkunde deed. Maar een diepere interesse komt altijd bovendrijven, zo ook bij mij. Om die interesse te bevredigen ben ik naar de academie gegaan. Het is een hele indringende studie geweest. Er wordt een sturende kracht in je losgemaakt, een kwaliteitsbesef, waar je in je verdere leven iets aan hebt.'

En na de studie, hoe is het je vergaan?

'Ik denk altijd: het is mij redelijk goed vergaan. Omdat ik met een omweg toch gedaan heb wat ik wilde. Mensen die de academie gedaan hebben maken vaak architectuur met meer kennis van bouwtechniek. Als je op een technische universiteit bouwkunde doet, dan is de architectuur toch minder ambachtelijk. Voor mij was mijn manier de perfecte combinatie. Ik heb zowel de creatieve als de technische achtergrond.'

Inmiddels ben je mede-eigenaar van Bedaux de Brouwer Architecten in Goirle. Hoe verliep je loopbaan?

'Na de HTS werkte ik bij een bureau in Tilburg als bouwkundig tekenaar. Daarna ben ik hier terecht gekomen, in diezelfde functie. Daarna werd ik assistant architect en vervolgens maakte ik zelfstandig mijn eerste ontwerp. Inmiddels werk ik 28 jaar hier, nu inderdaad als partner.'

Met de bedoeling hier nooit meer weg te gaan?

'Die kans is groot ja. We hebben aardige medewerkers, veel deskundigheid en er komen mooie opdrachten voorbij. Bovendien hebben we veel relaties opgebouwd. Als ik weg zou gaan, knip ik ook die relaties door. Dat doe je niet zo snel.'

Jullie bureau kent vele successen. Zo zijn de Cenakeltorens aan de rand van Tilburg ook van je hand

'Ja. Die torens hebben een abstractie die anderen zou moeten prikkelen, zoals andere vormen van cultuur dat doen. In mijn werk streef ik daar ook steeds bewust naar. Het is zeker geen middle of the road wat ik maak. Ik vind dat architectuur moet prikkelen, intrigeren, irriteren.'

Mensen vinden architectuur vaak óf heel mooi, of heel lelijk. Is die sterke mening van anderen vervelend aan dit vak?

'Vervelend niet echt. Maar het is wel iets vreemds: wonen raakt mensen dieper dan bijvoorbeeld een auto, of gordijnen. Huisvesting heeft een andere plaats in je geest dan andere gebruiksartikelen.'

Hoe omschrijf je de stijl van jullie bureau?

'Een rake typering van mijn werk door anderen is wel dat het krachtige architectuur is met minimale middelen. De architectuur van ons bureau is op dit moment uitzonderlijk ingetogen en minimalistisch. We staan voor zorgvuldigheid, intrigerende architectuur. Niet modieus maar duurzaam. Of het nou een botenloods is, een raadszaal, een woonwijk of woontorens: we maken ze altijd met een ingetogen zorgvuldigheid.'

Zijn er mensen die je ziet als voorbeeld?

'Er zijn wel architecten waar ik respect voor heb. Wiel Aretz bijvoorbeeld. Maar ik denk dat het beter is dat je je concentreert op je eigen talenten en gereedschap. Als je je teveel op anderen oriënteert loop je het risico een kloon te worden. Waarden die je zelf belangrijk vindt moet je cultiveren. Je gereedschap uitbreiden. Zo creëer je een toolkit die zich elk jaar aanvult. Bovendien moet je anderen en trends volgens mij niet op de voet volgen. Gebouwen hebben een langere incubatietijd.'

Wat is het geheim van jullie succes?

'Je moet altijd beseffen dat je als adviseur bent ingehuurd. Je hebt een programma te concretiseren en je moet daarbij de balans vinden tussen iemands wensen bouwen en je eigen creativiteit.'

Hoe ziet je toekomst eruit, wat is daarin belangrijk?

'Ik wil aan mooie projecten werken. De grootte of mate, dat maakt niet uit. Ik wil kwaliteit maken, voldoen aan de verwachtingen en hoop die ik zelf heb. En verder wil ik niet verdrinken in stress of zorgen. Mensen zeggen ook wel eens dat ik mijn kennis zou moeten overdragen, voor collegezalen moet gaan staan. Maar daar heb ik geen behoefte aan. Ik zie mezelf als iemand die handig is met schetspapier en potloden.'