Fabian Naerebout
(interview afgenomen in 2006)
| Leeftijd: Studie: Afstudeerrichting: Studiejaren: | 25 Fontys Sporthogeschool, Sittard Sporttoerisme en Natuursport 2001 - 2006 |
CV - Vwo
- Zeevaartschool Vlissingen
- Sinds 2004 instructeur kitesurfen
- Sinds 2001 eigen kitesurfschool: ROHA kitesurfing in Kamperland
|
Wind, water, een vlieger en een plankje | 
Tekst: Antoinette v/d Vorst (Bex*communicatie) |
Hij deed tegelijk wat de meeste mensen ná elkaar doen. Niet eerst een studie en dan een eigen bedrijf, maar gewoon, allebei tegelijk. Ruim baan voor zijn grote passie. Fabian Naerebout (25) startte vijf jaar geleden met zijn opleiding Sporttoerisme en Natuursport aan Fontys Sporthogeschool. En hij greep de kans op een eigen kitesurfschool. Nu, vijf jaar later, legt hij de laatste hand aan zijn afstudeerscriptie, is hij officieel kitesurfinstructeur en runt hij met succes zijn school, ROHA kitesurfing in Kamperland. Nog niet eens afgestudeerd en al zoveel bereikt: heb je dan nog toekomstdromen?
Wonen in Zeeland, professioneel kitesurfer: ben jij zo iemand die niet van het water weg te slaan is?
'Ik heb redelijk wat moeite om als er wind staat iets anders te ondernemen ja. Afspraken die ik maak met anderen zijn ook altijd onder voorbehoud. Is er wind, dan ben ik op het water. Maar mensen begrijpen dat wel, omdat ik in deze branche zit. Ik prijs me gelukkig, als ik in het normale bedrijfsleven zou werken, zou het toch wel anders zijn.'
Hoe is die passie voor het kitesurfen ontstaan?
'Vanaf dat ik een jaar of acht was, ben ik al met stuntvliegers in de weer geweest. Ze werden steeds groter, steeds krachtiger. Daarna ben ik gaan windsurfen. Die combinatie van een vlieger met zo’n plankje eronder was voor mij helemaal geweldig.'
Hoe ben je bij de Sporthogeschool terecht gekomen?
'Ik wilde heel graag piloot worden. Ik kwam ook vrij ver in de selectie, maar werd toch afgekeurd. Toen wist ik eigenlijk niet goed wat ik wilde. Ik ben toen naar de Zeevaartschool gegaan. Dat was leuk, maar ik kwam er na drie jaar toch achter dat het varen niets voor mij was. Ik ben toen gestopt en heb de rest van het studiejaar doorgebracht met werken en kitesurfen. Ik meldde me aan voor de Sporthogeschool en koos voor de toen geheel nieuwe richting Sporttoerisme en Natuursport. Daar kon ik veel van mezelf in kwijt. Het was voor mij de perfecte studie.'
Hoe kijk je terug op je opleiding?
'Omdat het een nieuwe studie was, hadden we in het begin veel inspraak in de ontwikkeling van het studieprogramma. Dat veranderde helaas na een tijdje, toen er docenten van buitenaf aangetrokken werden.
Maar het was een hele leuke opleiding. Je bent veel bezig met verschillende soorten buitensporten. Omdat ik tegelijkertijd met de start van de opleiding mijn eigen kitesurfschool oprichtte heb ik de theorie meteen in praktijk kunnen brengen. Dat is mooi.'
Vertel eens over je bedrijf?
'De kitesurfschool is een onderdeel van ROHA. Dat is een winkel voor surfbenodigdheden. Ik ben manager van de school. Dat is mijn stukkie, daar bemoeit de rest zich ook niet mee. Ik werk als het ware onder de vleugels van ROHA, wat vele voordelen heeft.
Mijn seizoen loopt van mei tot september. Als het weer het toelaat, geef ik les. We hebben twee locaties op het Noordzeestrand en Neeltje Jans. Het is een fulltime baan voor me, klanten komen uit heel Nederland maar ook uit België en Duitsland. Vrij internationaal dus.'
Wat zijn je plannen voor de toekomst van de kitesurfschool?
'Die zijn er genoeg. Er liggen al plannen om de school uit te breiden. We willen graag een vaste eigen locatie aan het water en meer activiteiten gaan bieden. Het hele pakket aan watersporten zeg maar. Maar kitesurfen is toch wel heel belangrijk. De afgelopen jaren is de populariteit enorm in een stroomversnelling geraakt. Er is ook veel verbeterd op het gebied van veiligheid zodat de sport toegankelijker is geworden.'
Nog een grote toekomstdroom?
'Zeker. Sinds twee jaar ben ik officieel opleider van het Watersportverbond. Ik heb de opleiding tot kitesurftrainer mee ontwikkeld en geef die ook. Heel graag wil ik in de toekomst jonge talenten begeleiden naar wereldniveau. We hebben er nu vijf in de wereldtop, dat is fantastisch. Nee, ikzelf heb die ambitie niet meer, daar ben ik te oud voor. De jongens die nu op wereldniveau presteren zijn achttien jaar, daar kom ik met mijn vijfentwintig niet meer tussen. Maar als trainer erbij zijn, dat is ook perfect.'