Er wordt nog wel eens verwezen naar de driehoek Eindhoven-Leuven-Aken, als de regionale vlek binnen Europa waar gewerkt wordt aan technologische innovatie en de vitale economie van de toekomst. Daarbij wordt ingezoomd op het gemeenschappelijke kenmerk van stevige kennisinstellingen en high-tech bedrijven. Ook gemeenschappelijk is de ruk die vergrijzing en globalisering leggen op de verzorgingsstaat. Toch worden er binnen die kleine regio totaal andere strategieën gekozen als het gaat om modernisering van die verzorgingsstaat. Terwijl Nederland voor de WMO kiest en zorg de informele setting induwt, kiest Vlaanderen voor een verplichte aanvullende verzekering. Terwijl Nederland kiest voor activering naar de arbeidsmarkt via reïntegratiebedrijven, kiest Vlaanderen voor gesubsidieerde tewerkstelling en versterking sociale dienst.
Wat leren ons die verschillen op enige tientallen kilometers afstand? Tenminste dat er veel meer keuzevrijheid is in de modernisering van de verzorgingsstaat dan ons wordt voorgehouden. In dit traject kunnen deze verschillen opgezocht worden, inclusief hun overdraagbaarheid naar Nederland/Eindhoven. Welke sociale interventies zijn mogelijk?
Aard onderzoek: promotie-onderzoek
Promotor: Prof.dr. P.W. Tops, Universiteit van Tilburg
