Er is een nieuw hoera-begrip in beleidsland, te weten actief burgerschap. Het begrip is bezig een steile klim aan populariteit te maken en duikt na jarenlange afwezigheid terug in steeds meer beleidsstukken, nieuwsmedia en onderzoeksrapporten op. Het is het nieuwste medicijn om maatschappelijke uitdagingen te lijf te gaan. In internationale context gaat het dan om ‘citizenship’, in Nederlandstalig gebied om burgerschap, eigen verantwoordelijkheid of normen en waarden.
Actief burgerschap is evenwel geen nieuwe uitvinding, maar duikt met enige regelmaat op in het denken over publieke dienstverlening. Bovendien leidt het frequente gebruik van de term niet automatisch tot duidelijkheid over wat er precies mee bedoeld wordt, noch tot een consensus over de wenselijkheid er een aangrijpingspunt voor beleid in te vinden. Er is sprake van sterke taalvervuiling en enige ‘milieuzorg’ is dringend nodig. Nu de bandbreedte van lokaal beleid sterk toeneemt, is een consensus over inhoud en relevantie van burgerschap wenselijk.
Na een eerdere verkenning van ‘actief burgerschap’ vanuit onderzoek en beleid, ligt nu het accent op hoe actief burgerschap zich ontwikkeld in hulpverleningsorganisaties, hoe ‘actieve terughoudendheid’ in de praktijk vorm kan krijgen.
De resultaten van de kennisbrug Actief Burgerschap II: "Op je handen zitten en ze uit de mouwen steken" zijn gepubliceerd. Het rapport is gebaseerd op de persoonlijke ervaringen van professionals en hun cliënten, en de feedback van staf en management. Het rapport beschrijft uitvoerig een viertal uitgewerkte casussen uit het jongerenwerk, ouderenwerk, opbouwwerk en de psychiatrie (M.m.v. de GGzE). De casussen zijn geschikt om te gebuiken voor onderwijsdoeleinden en hierbij nodigen wij jullie uit om er je voordeel mee te doen.
